The Khmer Movement for Democracy (KMD) has consistently advocated for a ceasefire, and we are glad to see it happen. It is highly necessary initial milestone. This agreement saves the lives and properties of ordinary people in the border regions, spares soldiers from losing their lives, and re-establishes dialogue as the only way to solve the accumulated problems, including Thailand’s recent aggressive moves.

While we welcome the ceasefire agreement reached today in Kuala Lumpur between representatives of the Cambodian and Thai militaries and defense officials, it is important to note that this agreement only addresses the military aspect of the hostilities that erupted this summer. It does not resolve the core issues.

The fundamental disagreement on the border delimitation between Thailand and Cambodia, which needs to be resolved immediately, remains unaddressed. Furthermore, the agreement fails to address the violence and hate crimes that Cambodians in Thailand have been subjected to over the last month and a half. These acts have led to nearly half a million Cambodian migrant workers returning to their homeland, creating a looming humanitarian crisis of joblessness and food insecurity. This situation indirectly puts millions of people at risk.

Peace in the region can only be sustained through a holistic approach that includes adherence to the constitutions and international obligations that both the Kingdom of Cambodia and the Kingdom of Thailand have signed.

This is a crucial moment for Cambodians to see one another not as a threat, but as genuine patriots, brothers, and sisters with whom unity can be developed to achieve national protection and prosperity. This is a time when all forces must be united to make Cambodia a successful nation that can not only defend itself but also flourish.

We salute the tireless efforts of Malaysia in its good services to ensure this ceasefire agreement was reached, as well as the valuable contributions of the United States and China. We call on the two other key countries that are signatories to the Paris Peace Agreements—**France and Indonesia**—to be equally and actively involved in this entire process, particularly in the peace negotiations for the final agreement.

We urge France and Indonesia, as co-chairs of the Paris Peace Accords, to convene a meeting of the signatory states during the UN General Assembly in New York, a month ahead of the anniversary of the 1991 Paris Peace Accords.

ចលនាខ្មែរដើម្បីប្រជាធិបតេយ្យ (KMD) សូមស្វាគមន៍ចំពោះលទ្ធផលនៃកិច្ចប្រជុំវិសាមញ្ញរបស់ គណៈកម្មាធិការព្រំដែនទូទៅកម្ពុជា-ថៃ នៅថ្ងៃទី៧ ខែសីហា ឆ្នាំ២០២៥ នៅទីក្រុងគួរឡា លុមពួរ ប្រទេស ម៉ាឡេស៊ី។ កិច្ចប្រជុំបានដាក់ចេញនូវគោលការណ៍ និងវិធានការជាមូលដ្ឋាន ដើម្បីអនុវត្តកិច្ចព្រមព្រៀង ឈប់បាញ់គ្នាដែលបានឯកភាពដោយប្រមុខរាជរដ្ឋាភិបាលទាំងពីរកាលពីថ្ងៃទី២៨ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៥។ យើងសូមកោតសរសើរចំពោះកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់នាយករដ្ឋមន្រ្តីម៉ាឡេស៊ី ក្នុងឋានៈជាប្រធាន អាស៊ានដែលបានជួយសម្របសម្រួលក្នុងដំណើរការដ៏មានសារសំខាន់នេះ។

គោលការណ៍ និងវិធានការជាមូលដ្ឋានដែលបានដាក់ចេញ បានជួយការពារមិនឲ្យបាត់បង់ជាបន្ត ទៀតនូវអាយុជីវិតរបស់យោធិន និងជនស៊ីវិល ព្រមទាំងទ្រព្យសម្បត្តិសាធារណៈ និងឯកជននៅតាម បណ្ដោយព្រំដែនទាំងសងខាង។ ស្ថានការណ៍នេះរឹតតែបង្ហាញឲ្យឃើញកាន់តែច្បាស់ថា ការសន្ទនា ដោយសន្តិវិធីនៅតែជាមធ្យោបាយដ៏មានប្រសិទ្ធភាពតែមួយគត់ក្នុងការដោះស្រាយបញ្ហារ៉ាំរ៉ៃ និងស្មុគ ស្មាញនានា ជាពិសេសនៅចំពោះមុខនៃការបង្កហេតុនាពេលថ្មីៗនេះរបស់ប្រទេសថៃ។

កិច្ចព្រមព្រៀងទាំង១៣ចំណុចដែលសម្រេចបានក្រោមការសម្របសម្រួលរបស់ប្រទេសម៉ាឡេស៊ី គឺជាជំហានដ៏មានន័យ និងច្បាស់លាស់ឆ្ពោះទៅកាត់បន្ថយភាពតានតឹងនៃជម្លោះបូរណភាពទឹកដីរវាង ប្រទេសកម្ពុជា និងប្រទេសថៃ។ គោលការណ៍ និងវិធានការទាំងនេះមិនត្រឹមតែបានជួយបញ្ឈប់ការបាត់ បង់ជីវិត និងការបំផ្លិចបំផ្លាញប៉ុណ្ណោះទេ តែថែមទាំងបានជួយសម្របសម្រួលជំនួយមនុស្សធម៌ស្របតាម ច្បាប់មនុស្សធម៌អន្តរជាតិ។ កិច្ចព្រមព្រៀងបានសម្របសម្រួលកិច្ចការពារជនស៊ីវិល ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ ស៊ីវិល និងយោធិនដែលបានចាប់ខ្លួន ព្រមទាំងបានកសាងឡើងវិញនូវទំនុកចិត្តរវាងរាជរដ្ឋាភិបាល កងទ័ព និងប្រជាពលរដ្ឋនៃប្រទេសទាំងពីរថែមទៀត។

ទោះជាយ៉ាងណាក្ដី KMD នៅតែព្រួយបារម្ភថា កិច្ច​ព្រម​ព្រៀងនេះបាន​​ដោះស្រាយ​តែ​​អរិភាព ថ្មីៗផ្នែក​យោធា​តែមិនបានដោះស្រាយដើមចមនៃជម្លោះឡើយ។ ចំណុចដើមចមនៃជម្លោះគឺទំនាស់ដ៏​យូរអង្វែងទៅលើការកំណត់​ព្រំដែន​​រវាងប្រទេស​ទាំងពីរដែលតម្រូវឲ្យមានការ​ដោះស្រាយ​ជា​បន្ទាន់​តាម​មធ្យោបាយការទូត និងច្បាប់។ ដំណោះស្រាយដែលមានប្រសិទ្ធភាពយូរអង្វែងត្រូវមានមូលដ្ឋាន លើសន្ធិសញ្ញា ប្រវត្តិសាស្រ្ត ផែនទីផ្លូវការ និងនិយាមអន្តរជាតិ។

 បញ្ហាសំខាន់ដែលគួរតែលើកឡើងផងដែរនោះគឺការមើលរំលងទៅលើរលកនៃភាពស្អប់ខ្ពើម និងការរើសអើងទៅលើពលរដ្ឋខ្មែរដែលកំពុងស្នាក់នៅ និងធ្វើការនៅប្រទេសថៃ។ ក្នុងប៉ុន្មានសប្តាហ៍ កន្លងទៅថ្មីៗនេះ ភាពស្អប់ខ្ពើម និងការរើសអើងបានបង្ខំឱ្យពលករខ្មែរចំណាកស្រុកជាងកន្លះលាននាក់ វិលត្រឡប់ទៅប្រទេសកំណើតវិញ បង្កើតឱ្យមានវិបត្តិមនុស្សធម៌យ៉ាងធ្ងន់មួយដែលកើតឡើងដោយភាព គ្មានការងារធ្វើ អសន្តិសុខស្បៀង និងអស្ថិរភាពសង្គមនៅប្រទេសកម្ពុជា។ ស្ថានភាពនេះតម្រូវឲ្យមាន ជាបន្ទាន់នូវកិច្ចសហប្រតិបត្តិការទ្វេភាគី និងការគាំទ្រជាអន្តរជាតិផងដែរ។

KMD មានជំនឿយ៉ាងមុតមាំថា  និរន្តរភាពនៃសន្តិភាពក្នុងតំបន់អាចសម្រេចទៅបានតែតាមរយៈ អភិក្រមដ៏ទូលំទូលាយមួយ ចាក់ឫសក្នុងគោលការណ៍រដ្ឋធម្មនុញ្ញ និងការគោរពកាតព្វកិច្ចអន្តរជាតិដែល ប្រទេសទាំងពីរបានសន្យា។ ការគោរពតាមគោលការណ៍រដ្ឋធម្មនុញ្ញ និងកាតព្វកិច្ចអន្តរជាតិទាំងនេះ មានសារសំខាន់ណាស់ក្នុងការទប់ស្កាត់ជម្លោះនាពេលអនាគត និងការលើកកម្ពស់ស្ថិរភាពតំបន់។

នេះ​ជា​ឱកាស​ដ៏សំខាន់មួយ​សម្រាប់ពលរដ្ឋ​ខ្មែរគ្រប់រូបក្នុងការរួមសាមគ្គីគ្នា មិនមែនយកគ្នាជា សត្រូវនោះឡើយ ក្នុងនាមជាពលរដ្ឋខ្មែរដែលត្រូវតែប្ដេជ្ញាចិត្តអភិវឌ្ឍន៍ និងការពារ​ប្រទេស​ជាតិ​។ ការ ឯកភាពជាតិត្រូវតែធ្វើឡើងមិនត្រឹមតែលើពាក្យសម្ដីនោះទេ ប៉ុន្តែត្រូវមានភាពប្រាកដប្រជាតាមទង្វើ ជាក់ស្ដែង និងសកម្មភាពរួមគ្នា។ KMD សូមអះអាងឡើងវិញអំពីការប្តេជ្ញាចិត្តគាំទ្រយ៉ាងពេញទំហឹងក្នុង ការអនុវត្តតាមស្មារតីកិច្ចព្រមព្រៀងសន្តិភាពទីក្រុងប៉ារីស ដែលជាមូលដ្ឋានសម្រាប់ស្វែងរកដំណោះ ស្រាយចុងក្រោយ និងយូរអង្វែងសម្រាប់ជម្លោះព្រំដែនកម្ពុជា-ថៃ។

យើងសូមថ្លែងការកោតសរសើរយ៉ាងស្មោះចំពោះប្រទេសម៉ាឡេស៊ីដែលបានបំពេញតួនាទីដ៏សំខាន់ក្នុងការសម្របសម្រួលបទឈប់បាញ់នេះ ហើយក៏សូមទទួលស្គាល់នូវវិភាគទានដ៏សំខាន់របស់ សហរដ្ឋអាម៉េរិក និងសាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតចិន។ យើងសំណូមពរដល់ប្រទេសបារាំង និងឥណ្ឌូនេស៊ី ដែលជាសហប្រធានសន្និសីទអន្តរជាតិទីក្រុងប៉ារីសស្ដីពីបញ្ហាកម្ពុជា ឆ្នាំ១៩៩១ ឲ្យចូលរួមយ៉ាងសកម្ម នៅក្នុងដំណាក់កាលនានាក្រោយការចរចា។ ក្នុងស្មារតីនេះ យើងសំណូមពរឲ្យប្រទេសទាំងពីរកោះ ប្រជុំរដ្ឋហត្ថលេខីទាំងអស់ ក្នុងអំឡុងពេលមហាសន្និបាតអង្គការសហប្រជាជាតិនាពេលខាងមុខ នៅ ទីក្រុងញូវយ៉ក ដែលជាការប្រសើរនោះគួរធ្វើឲ្យបានមួយខែមុនខួបលើកទី៣៤នៃកិច្ចព្រមព្រៀងសន្តិភាព ទីក្រុងប៉ារីស ថ្ងៃទី២៣ ខែតុលា ឆ្នាំ១៩៩១។